Onder de zichtbare wereld groeit een netwerk van licht. Transparante wortels dragen water en energie door de donkere aarde. Bloemen van glas, zijde en levend groen ontvouwen zich, terwijl lichtdeeltjes opstijgen en als vlinders in het nachtelijke bos verdwijnen.

Maar wat voeden wij eigenlijk wanneer we nieuwe technologie laten groeien? En wie bepaalt welke wortels diep genoeg mogen reiken?

In deze poëtische video verschijnt AI niet als een macht die de natuur overheerst, maar als een stille aanwezigheid die alleen betekenis krijgt door menselijke aandacht en zorg. De kunstenaar kiest, verzorgt en begrenst. Want ook licht kan verblinden wanneer niemand vraagt waar het vandaan komt.

‘Waar het licht wortel schiet’ gaat over creativiteit, verantwoordelijkheid en de onzichtbare gevolgen van wat wij creëren. Misschien begint werkelijke vooruitgang op de plek waar techniek leert luisteren naar wat al leeft.